Over Kunst

Als schilder ben ik woordenloos.
Schilderen is zingen met kleuren.

Schilderen is een levensfilosofie.
Een levenshouding waarin men zich vrijmaakt van overtolligheden en verklarende theoretische inhoud.
Het ont-wikkelen van het ingewikkelde.
Middels een zekere reductie, in een toestand tussen kijken en gedachtenloos staren zoek ik naar oorspronkelijkheid.
Door gedachteloos te kijken leert men zien.
Door te kijken zonder te interpreteren, ontdekt men de essentie.

Voorbij de materie.
De uiterlijke wereld van kleur en vorm leidt ons naar het gevoel, de innerlijke wereld.
De schilderijen zijn een open ruimte zonder tijd.
Diepte die ontstaat door een gelaagdheid van momenten.
Het uit elkaar trekken van alles wat compacte vorm heeft, waardoor een energie vrijkomt die zichtbaar wordt.
Het kleurenpalet dat in de materie verweven is, zoals de primitieve vorm van vuur maken.
Door materie te wrijven komen de vonken, het licht, het spectrum van kleuren vrij.

Een schilderij is de stilte tussen de woorden.
Het ontdekken van het bedekte.
Het doorzicht.

Het tijdloos kijken waarin men zich schijnt te verliezen om zich telkens weer te vinden. Zoals de schilder het doek aanraakt met zijn penseel en achteruitloopt, zich verwijdert, om te aanschouwen.
Als je vertrekt, kom je als het ware... dichterbij.